NPSP produceert bewegwijzering van vlas voor Parc Auguste Badin

Het prachtige Parc Auguste Badin in Barentin, Normandië, Frankrijk, heeft veel te bieden. Natuur, erfgoed, speeltuinen, een skatepark. Genoeg te ontdekken. En nu ook een nieuwe laag van storytelling. Deze borden zijn gemaakt van een biocomposiet van vlas en hennep. Niet toevallig. Het park ligt op een voormalig industriegebied in een regio met een lange geschiedenis van vlas- en hennepverwerking. Het materiaal verbindt de plek dus letterlijk met zijn verleden. Ontworpen om lang mee te gaan. Gemaakt van plantaardige vezels. En geproduceerd om verhalen terug te brengen in het landschap. Geweldig om te zien hoe dit tot stand is gekomen! 

Met dank aan alle betrokkenen: Ontwerp: Rémy DOGNIN Typographie: David Poulard (Ordinaire) Manufacturing, graphic design and installation: BOSCHER SIGNALETIQUE ET ENSEIGNE Landschapsarchitect: Agence Laure Planchais Client: Ville de Barentin, Biocomposite concept & engineering: Nabasco Sign by NPSP

Wikipedia schreef:

Auguste Badin was een van de laatste Normandische "selfmade men" en tegelijkertijd een van de meest opmerkelijke. Zijn vader, een linnenhandelaar, moest zijn vak opgeven, dat te veel werd overschaduwd door de grootschalige industrie, om fabrieksarbeider te worden in Barentin, en nam zijn zoon mee. Auguste Badin arriveerde in 1842 "op klompen" vanuit zijn dorp Brethel en begon op twaalfjarige leeftijd als linnenafwerker in de vlasfabriek van Monsieur Dutuit. Hij klom snel op in de rangen en werd vijf jaar later fabrieksmanager. In 1861 verkreeg hij een lening van 200.000 frank om de fabriek te kopen. Op dertigjarige leeftijd bezat hij een bedrijf, zij het nog bescheiden (minder dan 100 werknemers), dat zich voornamelijk bezighield met het spinnen van vlas, niet van katoen. Aan dit belangrijke feit en aan zijn ware talenten werden de kansen van een paradoxaal gunstige situatie toegevoegd. Gekenmerkt door de ernstige "katoencrisis" kenden de jaren 1860 een verrassende heropleving voor concurrerende textielproducten, waarvan het vroegere prijsnadeel tijdelijk was weggenomen door de extreem hoge kosten van katoen, dat schaars was geworden als gevolg van de Amerikaanse Burgeroorlog. Auguste Badin ontwikkelde de linnenindustrie en diversificeerde vervolgens vanaf de jaren 1870, door een katoenfabriek te bouwen die in 1871 werd voltooid en een jute- en hennepfabriek die in 1897 klaar was. Hij zette zich in voor zijn werknemers door een school en een kinderdagverblijf in Barentin te financieren (1864), en vervolgens vanaf 1875 talrijke andere projecten (een weeshuis, een werkplaats, organisaties voor onderlinge hulp, pensioenverenigingen, recreatieverenigingen). In 1897 bouwde hij een arbeiderswoonwijk. Het bedrijf telde toen meer dan 2000 werknemers.